تحلیل تلویزیون الجزیره قطر در مورد آذربایجان

تحلیل تلویزیون الجزیره قطر در مورد آذربایجان

 

 

 

 این هفته بخش انگلیسی تلویزیون الجزیره قطر در برنامه مشهور سیاسی خود زیر عنوان Listening Post به بررسی موقعیت آذربایجانیهای دو سوی آراز(ارس) پرداخته و حرکت ملی آذربایجان جنوبی را مورد بررسی قرار داده است. 

گزارشی از این برنامه :

 در حال حاضر بیش از سه برابر جمعیت جمهوری آذربایجان، ترکهای آذربایجانی در ایران زندگی میکنند که این موضوع مشکلاتی را مابین آذربایجان و ایران ایجاد کرده است. آذربایجانیهای ایران برای دسترسی به حقوق فرهنگی و زبانی خود با دولت مرکزی اختلاف دارند و جهت رسیدن به حقوق خود و آزادی های فرهنگی و زبانی در تلاش هستند. به نظر میرسد که این اختلاف در هوا ( امواج تلویزیونی) و زمین (رفت و آمد آذربایجانیها مابین دوکشور) ادامه دارد. کشور آذربایجان یکی از جمهوریهای جنوبی اتحاد جماهیر شوروی سابق بوده که با ایران هم مرز است. وقتی شما به مدت زمان طولانی از سمت جمهوری آذربایجان در امتداد مرز به سوی ایران نگاه میکنید، احساس خوبی به شما دست نمیدهد. در حال حاضر این مرز برای تبادل کالا، رفت آمد مردم و تبادل افکار باز شده است. این مرز ملت آذربایجان را به دوقسمت تقسیم کرده است. در سمت جمهوری آذربایجان حدود 8 ملیون آذربایجانی تحت حکومت مستقل و سکولار زندگی میکنند که دارای روابط نزدیکی با غرب و ایالات متحده میباشد ولی در آن سوی مرز بیش از سه برابر این جمعیت، مردم آذربایجانی با شرایطی متفاوت در جمهوری اسلامی ایران زندگی میکنند. در حال حاضر برنامه های تلوزیونی جمهوری اسلامی حتی در فاصله 240 کیلومتری از مرز مشترک در پایتخت آذربایجان باکو قابل دریافت است و از طرفی در داخل خاک ایران در مناطق نزدیک به مرز، امواج تلویزیون جمهوری آذربایجان نیز قابل دریافت است. چندین کانال تلویزیونی ایرانی نیز در جمهوری آذربایجان قابل دریافت هستند. در موقع غروب جمعی از مردم را دیدیم که در حال تماشای برنامه های شبکه ایرانی "سحر" بودند که برای رساندن اخبار و مقاصد فرهنگی از طرف دولت ایران برای آذربایجانیهای جمهوری آذربایجان و به زبان ترکی آذربایجانی به راه انداخته شده است. این کانال تلویزیونی مخاطبان زیادی در جمهوری آذربایجان دارد. به نظر میرسد که جمهوری اسلامی در جهت القای افکار خاص به مردمی است که خارج از مرزهای ایران در حال زندگی میباشند. آذربایجانیهایی که در ایران زندگی میکنند، اطلاعات زیادی از سمت شمال دریافت نمیکنند و از طرفی به خاطر متفاوت بودن حروف الفبا از خواندن روزنامه ها و نشریاتی که در جمهوری آذربایجان منتشر میشوند محروم هستند.

 

دولت جمهوری آذربایجان هیچ نوع برنامه تلویزیونی ویژه آذربایجانیهایی که در ایران زندگی میکنند، پخش نمیکند. به گفته برخی از رانندگان که مابین ایندو کشور در حال رفت آمد هستند، تا 70 کیلومتری داخل خاک ایران برنامه های تلویزیونی جمهوری آذربایجان قابل دریافت و مشاهده است و مردم از این برنامه ها بسیار استقبال میکنند. از طرفی رسیدن امواج تلویزیونی جمهوری اسلامی تا باکو میتواند تهدیدی برای جمهوری آذربایجان محسوب شود، چرا که ایران قادر است به این وسیله افکار مردم جمهوری آذربایجان را منحرف سازد.

حدود یک سوم مردم ایران را آذربایجانیها تشکیل میدهند. ولی این گروه از مردم ایران اعتقاد دارند که دولت جمهوری آذربایجان برای توسعه ناسیونالسم آذربایجانی در ایران هیچکاری انجام نمیدهد. در حال حاضر ده ها هزار نفر از آذربایجانیهای ایران از ایران گریخته و شهر باکو را بعنوان محل زندگی خود اختیار کرده اند. این گروه در صدد هستند تا اطلاعات ممنوعه توسط دولت ایران را به هر نحو ممکن از مرز رد کرده و به آذربایجانیهای ایران برسانند. به نظر میرسد که هر ماه حدود 500 نسخه از روزنامه ناسیونالیستی "ترکستان Türkistan" به ایران قاچاق میشود. خواندن این روزنامه در ایران جرم محسوب میشود. مسوولین این روزنامه اظهار میدارند که آنها درصدد هستند مقادیر زیادی از این روزنامه را از راه های مختلف به آذربایجان جنوبی برسانند تا در اختیار مردم قرار گیرد. در حال حاضر آذربایجانیهای ایران موفق شده اند که کانال تلویزیونی "گوناز تی وی GünAz TV" را راه اندازی کنند که از شیکاگوی آمریکا پخش میشود.

 

آقای اوبالی، مسوول این تلویزیون" میگوید که ما امکانات زیادی نداریم مثلا میزی که برای پخش برنامه استفاده میکنیم از یک رستوران امانت گرفته ایم و نفراتمان کم هستند لذا مجبوریم خیلی از مواقع شبها نیز کار کنیم و در یک گوشه ای از استودیو میخوابیم.  ایشان اضافه کردند که این تلویزیون تنها منبعی بود که قیام مردم آذربایجان جنوبی در سال 2006  را بطور کامل پوشش داد که این قیام ها در اعتراض به چاپ و پخش کاریکاتور تحقیر آمیز در مورد ترکهای آذربایجانی توسط رونامه دولتی ایران بر پا شده بود. آقای اوبالی اعتقاد دارد که اختصاص بودجه توسط کنگره امریکا برای پخش برنامه های تلویزیونی غیر فارسی زبان در ایران ادعایی بیش نبوده است. ایشان اعتقاد دارند که بهترین روش تغییر رژیم در ایران همکاری و متحد کردن ملتهای تحت ستم در ایران شامل ترکهای آذربایجان، عربها، بلوچ ها، کردها و ترکمن ها میباشد. اگر دولت آمریکا برای این مسئله بودجه ای اختصاص داده است، ما  بیخبریم و تا آنجایی که من اطلاع دارم هیچکدام از گروهای آذربایجانی و این تلویزیون کمکی از آمریکا که موسوم به بودجه دمکراسی است دریافت نکرده اند.

 

صدای آمریکا برنامه ای است که توسط دولت آمریکا جهت انتقال نظرات دولت و مردم آمریکا به دیگر ملتهای دنیا در نظر گرفته شده است. جدیدا دولت آمریکا بودجه ای معادل 50 ملیون دلار امریکا جهت توسعه و پخش برنامه های رادیویی و تلویزیونی برای ایرانیها در نظر گرفته است. هیچکدام از این برنامه ها به زبان ترکی آذربایجانی یا دیگر زبانهای غیر فارسی در ایران نبوده است. مسوولین رادیو صدای آمریکا-بخش فارسی ادعا دارند که زبان فارسی تنها زبانی است که اکثر مردم ایران با آن آشنایی داشته و اختصاص بوجه به زبان فارسی تحت تاثیر فشار لابی فارسها نبوده است ولی فعالین حرکت ملی آذربایجان جنوبی نظر متفاوتی داشته و اعتقاد دارند که این مسئله در نتیجه نفوذ شوونیستهای فارس بوده است.

پرفسور غلامرضا صبری تبریزی، رئیس کنگره آذربایجانیهای دنیا اعتقاد دارد که هرگونه حمایت مستقیم ایالات متحده از آذربایجانیها در ایران میتواند در احقاق حقوق زبانی و فرهنگی آذربایجانیهای ایران تاثیر منفی گذاشته و این حمایتها بهانه دولت ایران جهت متهم کردن حرکت ملی آذربایجان به جاسوسی برای غرب و آمریکا خواهد بود. به نظر ایشان اگر این حمایتها تنها بصورت تشویق حرکت ملی آذربایجان و اعلام نفرت از اقدامات دولت ایران در نقض حقوق آذربایجانیها باشد، مفیدتر خواهد بود و نیازی به کمک مستقیم وجود ندارد.

در حال حاضر حق آموزش به زبان مادری در مدارس و چاپ نشریات برای آذربایجانیها و دیگر اقلیت های زبانی در ایران بعنوان یک آرزوی دشوار باقی مانده است. همین مسئله میتواند باعث نگاه و توجه اقلیت های ایرانی به خارج از مرزها شود.

 

لینک برنامه تلویزیونی شبکه الجزیره در مورد آذربایجان از یوتیوب:

http://www.youtube.com/watch?v=iPqc9NhQhY8

*-در این برنامه مجری به اشتباه جمعیت ترکهای آذربایجانی را حدود دوبرابر جمعیت ساکن در جمهوری آذربایجان قید کرده بود که در متن تصحیح و به بیش از سه برابر تغییر داده شد.

با نزدیک شدن به “روز جهانی زبان مادری” جو نظامی و امنیتی در شهرهای آذربایجان حاکم شده است

  بنا به گزارشات رسیده چند روز مانده به دوم اسفند ” روز جهانی زبان مادری” شهرهای آذربایجان در جو شدید امنیتی نگه داشته شده اند.

به گزارش خبرنگار “ساوالان سسی” از اردبیل نیروهای امنیتی و انتظامی این شهر در آماده باش بسر می برند

ماموران با گشت موتوری و پیاده در سطح شهر جو رعب و وحشت را حاکم کرده اند. اغلب فعالین آذربایجانی تحت کنترل قرار دارند.اداره اطلاعات چند تن از فعالین فرهنگی را به ستاد خبری اداره اطلاعات اظهار و تهدید کرده که حق شرکت در تجمع روز جهانی زبان مادری را ندارند.

بر اساس همین گزارش اکثر فعالان دانشجویی را نیز به بهانه های مختلف تحت فشار قرار داده و به آنها گفته می شود در این مدت مراقب حرکات خود باشند.

از سوی دیگر از شهرهای اورمیه و زنجان خبر می رسد چند فعال آذربایجانی توسط نیروهای اطلاعاتی بازداشت و به بازداشتگاهای اطلاعات منتقل شده اند. اسامی دقیق بازداشت شدگان هنوز مشخص نشده است.

خاطرنشان می شود سال گذشته همزمان با روز جهانی زبان مادری تجمعات اعتراض آمیزی در شهرهای آذربایجان برگزار شد شماری از فعالان در این شهرها دستگیر شدند که بسیاری از آنها پس از گذراندن چند روز در بازداشتگاه‌های موقت محلی آزاد شدند. درپی این دستگیری‌ها، عفو بین الملل بیانیه‌ای در این زمینه صادر و نگرانی خود را از وضعیت اقلیت‌های قومی در ایران ابراز کرد

بیانیه شورای اتحاد ملی آذربایجان جنوبی

بیانیه شورای اتحاد ملی آذربایجان جنوبی در خصوص

استقلال کوزوو، قیام ملی 29 بهمن، روز جهانی زبان مادری،

فاجعه نسل کشی جیلولوق، فاجعه نسل کشی خوجالی، انتخابات مجلس هشتم

 

-         17 فوریه سال 2008م./28 بهمن سال 1386ش. و صدور بیانیه استقلال از پارلمان جمهوری خودمختار کوزوو:

سرانجام پس از فراز و نشیبهای بسیار، اراده ملت کوزوو از طریق پارلمان منتخب ملت، در عصر روز یک شنبه 17 فوریه 2008 رسما به جهانیان اعلام شد و به این ترتیب علی رغم مخالفتهای دولت صربستان و برخی کشورهای دیگر، دو ملیون شهروند کوزوویایی قادر به تحقق حق تعیین سرنوشت خویش گردیدند. تولد جمهوری کوزوو مبین غالب آمدن اراده ملی ملتهای خواهان استقلال بر همه سختی ها است. ملت کوزوو جهت تحصیل استقلال ملی خود شدائد و مصائب بی شماری را متحمل شده است. بی تردید این ملت در فردای استقلال نیز با دشواریهای متعددی روبرو خواهد گردید و اینبار جهت حفظ این دستاورد کبیر ملی مجادله خواهد نمود.

شورای اتحاد ملی آذربایجان جنوبی ضمن تبریک به ملت کوزوو و تاکید بر اندیشه محمد امین رسولزاده، موسس نخستین جمهوری آذربایجان در سال 1918م. مبنی بر ضرورت "آزادی انسانها و استقلال ملتها"، اعلام می دارد که ملت 35 میلیونی آذربایجان جنوبی پس از دهها سال تلاش و تکاپوی ملی، یکی از لایقترین ملل جهان در کسب حق تعیین سرنوشت خویش است. بلاشک تحقق چنین حقی برای ملت آذربایجان جنوبی، سبب تقویت ثبات، تحکیم صلح و گسترش تجارت در منطقه و بخصوص در میان کشورهای همسایه خواهد گردید.

 

-         قیام ملی18 فوریه سال 1978م./29 بهمن سال 1356ش. در تبریز:

30 سال پیش در 29 بهمن سال 1356 برابر با 18 فوریه سال 1978، جهان شهر تبریز بعنوان پایتخت تاریخی آذربایجان، شاهد قیام ضد آپارتاید بزرگی علیه 56 سال ستم خاندان پهلوی و سیاستهای نژادپرستانه دولتهای آریاگرای ایران شد. وقوع این قیام عظیم ملی پس از تاسیس حکومت ملی آذربایجان جنوبی (1325-1324ش.) به رهبری سیدجعفر پیشه وری حادثه ای بی نظیر  محسوب می شود. همچنین این قیام مهمترین قیام مردمی سالهای انقلاب و فراموش شده ترین حماسه ملی سالهای حاکمیت جمهوری اسلامی است.

 به طور قطع می توان گفت که حماسه 29 بهمن به مثابه اولین و آخرین ضربه سهمگین ملی به پیکره فاشیزم آریائی و سلطنت پهلوی بود. حوادث بعدی تنها در حد مکمل قیام 29 بهمن محسوب می شود. در حال حاضر حاکمیت مرتجع و مستبد کنونی که موفق به سرقت نتایج انقلاب سالهای 56 و 57 شده است،در صدد انکار اهداف واقعی قیام ملی 29 بهمن بوده  و در راستای نسیان آن می کوشد.

شورای اتحاد ملی آذربایجان جنوبی بر این باور است که سلسله قیامهای ضد اپارتاید ملت آذربایجان در بهار سال 1385، در تاریخ معاصر ایران بی نظیر است و این قیام ریشه های تئوریک و اعتقادی خود را از خیزشهای ملی پیشین ملت آذربایجان بخصوص انقلاب کبیر مشروطیت، قیام شهید شیخ محمد خیابانی، حکومت ملی آذربایجان و قیام 29 بهمن سال 56 کسب کرده است. بی تردید این قیامها تا حذف ستمگران و تا تحقق حق تعیین سرنوشت با قدرت و شدت بیشتری به منصه ظهور خواهد رسید.

 

-         21 فوریه /2 اسفند، روز جهانی زبان مادری:

21 فوریه برابر با دوم اسفند، روز جهانی زبان مادری است.

این روز برای ملل و اقوام دربند ایران، روز بسیار مهم و با معنایی بوده و مملو از حس حسرت، حرمان و خشم است. در واقع اگرچه بیش از دو سوم مردم ایران متکلم به زبانهایی غیر از زبان فارسی هستند و در این میان، نیمی از جمعیت این کشور را تورکهای آذربایجانی، تورکمن، قشقایی و خراسانی تشکیل می دهند اما هیچکدام از این ملل و اقوام (به غیر از اقلیتهای دینی ای چون ارامنه) قادر به بهره مندی از رسانه های گروهی و آموختن به زبان مادری خود در مدارس و دانشگاهها نیستند و حتی در صورت نادیده گرفتن این ممنوعیت در معرض تبعیضات، تضییقات، تهدیدات و تنبیهات بی رحمانه قرار می گیرند. تاکنون جمعی از تورکهای آذربایجان تنها به دلیل دفاع از زبان مادری خود گرفتار حبس، شکنجه و تحمل ضربات قرون وسطایی شلاقهای رژیم آپارتاید شده اند.

از زمانی که سازمان یونسکو روز 21 فوریه را به عنوان روز جهانی زبان‌های مادری اعلام کرده است ملت آذربایجان جنوبی بعنوان پیشروترین ملت خاورمیانه، کوشیده تا با برپایی کنفرانسها و تجمعات مسالمت آمیز خیابانی و امضای طومارهای چند هزار نفری، اهمیت این روز مهم بین المللی را برای حاکمیت مستبد ایران گوشزد کند و خواست ملی خود، مبنی بر آموزش زبان مادری خویش را از زبان فرزندان ملت بیان نماید. متاسفانه برخورد رژیم جمهوری اسلامی ایران با این خواست ملی، تاکنون کاملا فاشیستی و استبدادی بوده است.

شورای اتحاد ملی آذربایجان جنوبی معتقد است مسئولیت دفاع از زبان مادری ملل و اقوام ایران قبل از همه به موجب بخشنامه های بین المللی بر عهده رژیم ایران است. اما به دلیل عدم اجرای تعهدات بین المللی از سوی این رژیم، ملل و اقوام دربند ایران بخصوص ملت آذربایجان، به رغم همه تهدیدات موجود، خود به پا خاسته و مصمم به تجلیل از این روز بین المللی و بعبارتی دیگر تکریم زبان و ادبیات مادری خویش هستند.

براساس اخباری که این شورا موفق به کسب آن شده است به نظر می رسد در روز دوم اسفند سال 86، ملت آذربایجان جنوبی همچون سالهای قبل، این روز بین المللی را گرامی خواهد داشت. امید است که نهادهای بین المللی بخصوص سازمان ملل متحد با امعان نظر به تلاش فداکارانه ملت آذربایجان در راستای گرامیداشت این روز جهانی، مانع از برخوردهای قهر آمیز  رژیم مستبد و شوونیست جمهوری اسلامی ایران گردند.

 

 

-         22 فوریه سال 1918م./3 اسفند سال 1296ش.، فاجعه نسل کشی در شهرهای غرب آذربایجان جنوبی موسوم به "جیلولوق"

اسفند ماه هر سال یادآور یکی دیگر از دردناکترین مقاطع تاریخی ملت اذربایجان است.

نود سال پیش، از روز 22 فوریه سال 1918 به مدت سه روز، جیلوهای مسیحی گریخته از قلمروی امپراطوری عثمانی با همدستی ارامنه و مساعدت برخی از سربازان روس و فرانسوی مستقر در غرب آذربایجان، یکی از خونین ترین فجایع ابتدای قرن بیستم را در یکی از سردترین زمستانهای آذربایجان رقم زدند.

 در این قتل عام سه روزه که با هدف ایجاد یک حکومت نصرانی در غرب آذربایجان جنوبی صورت می گرفت به موجب اسناد متقن موجود، قریب به ده هزار تن از سکنه بی دفاع آذربایجانی تنها به خاطر تورک و مسلمان بودن در معرض سلسله ای از  کشتارهای عمیقا هولناک قرار گرفتند. در این نسل کشی هزاران زن و کودک مورد تجاوز و تقتیل قرار گرفتند و خانه ها وبازارهای مردم  غارت و سوزانده شد. این نسل کشی تا ماهها ادامه یافت و به دنبال قتل بیش از صد هزار انسان، سرانجام به دنبال ورود ارتش نجات بخش عثمانی در تابستان سال بعد به اتمام رسید.

هنوز جراحتهای ملت آذربایجان از این نسل کشی التیام نیافته بود که با نسل کشی دهشتناکتر دیگری از جانب اکراد مسلح به سرکردگی یاغی معروف، اسماعیل آقا سیمیتقو روبرو شد. براساس اسناد موجود، میزان قساوت و شقاوت این یاغیان و تبهکاران به حدی بود که ملت آذربایجان، جنایتهای هولناک ارامنه و آسوریان را برای کوتاه مدتی فراموش کرد! 

شورای اتحاد ملی آذربایجان جنوبی ضمن تعظیم در برابر مقام صدها هزار شهید این دو فاجعه دلخراش بشری، ملت آذربایجان را دعوت به هشیاری در برابر تکرار محتمل این گونه حوادث بخصوص در منطقه غرب آذربایجان می نماید.

با توجه به اینکه به خاطر حاکمیت رژیمهای غیر مردمی و آنتی تورک 86 سال اخیر، ملت آذربایجان قادر به دفاع موثر تاریخی از حقوق ملی خود نگردیده و موفق به شناساندن این دو نسل کشی بسیار دلخراش به افکار عمومی جهان نشده است، لذا نسل امروز آذربایجان، به ویژه روشنفکران عرصه حرکت ملی آذربایجان، از مسئولیت بسیار سنگینی در دفاع از حریم تاریخی ملت آذربایجان برخوردار بوده موظف به تذکر و تحلیل این فجایع دلخراش برای جهانیان هستند.

 

 

-         26 فوریه سال 1992م./7 اسفند1370ش.، فاجعه نسل کشی خوجالی در آذربایجان شمالی

در سال 1992م. در شبی که روز بیست و پنجم  فوریه را به روز 26 فوریه منتهی میکرد، اشغالگران ارمنی تحت حمایت ارتش روسیه،  اقدام به قتل عام جمع کثیری از اهالی بی دفاع شهر خوجالی اعم از کودک و زن و پیر و جوان کردند. در پی این فاجعه 613  نفر من جمله 63 کودک، 106 زن و 70 نفر سالخورده بطرز فجیعی به قتل رسیده و بصورت تکان دهنده ای مثله شدند. اما جنایتهای ارامنه متجاوز قره باغ که تحت حمایت مستقیم دولت ایروان صورت میگرفت مختص خوجالی نیست.

بعنوان مثال در سال 1988، وقوع زلزله در شهر اسپیتاک ارمنستان، پرده از یکی از مخوفترین و دردناکترین جنایتهای تاریخ برداشت. براساس اخباری که در نشریات وقت جمهوری چکسلاواکی منتشر شد گفته می شود که گروه امداد و نجات این کشور در اسپیتاک، با یکی از سوزناکترین و وحشتناکترین فجایع تاریخ معاصر روبرو شده است. مطابق اطلاعات این روزنامه ها، سگهای امدادگر که در میان ویرانه های شهر اسپیتاک به دنبال مدفونین احتمالی در زیر آوار می گشتند متوجه لوله بسیار قطور، مطول و دو سوی مسدودی در یکی از مناطق شهر می شوند. امدادگران پس از گشودن این لوله با منظره بسیار فجیعی روبرو می شوند. جنازه دهها کودک در حال متلاشی شدن در درون این لوله کشف میشود. آنها بزودی با خبر می شوند که این کودکان، فرزندان برخی از خانواده های اقلیت آذربایجانی مقیم اسپیتاک هستند که مدتها پیش پلیس از مفقود شدن آنها خبر داده است. بررسی جنایت مذکور منجر به افشاء شدن نقش تروریستهای ارمنی در ارتکاب  این جنایت وحشتناک می گردد.

از سال 1988 تا سال 1994 ارامنه با پیشروی در اراضی ملی آذربایجان شمالی و اشغال شهرها و شهرکهای قره باغی و غیر قره باغی، دهها هزار انسان آذربایجانی را تنها به دلیل آذربایجانی، تورک و مسلمان بودن قتل عام کردند.

شورای اتحاد ملی آذربایجان جنوبی ضمن ابراز احترام به پیشگاه شهدای ملت آذربایجان و ابراز تنفر از جنایتهای ضد بشری اشغالگران ارمنی، اعلام می دارد ملت آذربایجان جنوبی آماده هر گونه جانفشانی در جهت آزاد سازی اراضی اشغالی آذربایجان شمالی و بازگشت یک میلیون آواره جنگی به خانه خود می باشد.    

همچنین شورای اتحاد ملی آذربایجان جنوبی از همه ملتها و دولتهای جهان در خواست می کند تا ضمن شناسایی فاجعه 26 فوریه سال 1992 در خوجالی بعنوان نسل کشی، ملت آذربایجان را به موجب مصوبات سازمان ملل متحد، شورای امنیت و همکاری اروپا و نیز سازمان کنفرانس اسلامی، در آزاد سازی اراضی اشغالی یاری رساند و رژیم اشغالگر ارمنستان و نیز دولتهای مدافع این رژیم بخصوص ایران را در راستای تغییر سیاستهایشان، تحت فشار جدی قرار دهد.

 

 

-         انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی

انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی رژیم در حالی در 24 اسفند ماه 1386ش./ 14 مارس 2008 برگزار می شود که همچون انتخابات سابق، تقریبا هیچ یک از کاندیداهای مستقل و مردمی قادر به عبور از فیلتر نظارت استصوابی شورای نگهبان نشده اند. میزان استبداد رای در گزینش کاندیداها به حدی شدید و غلیظ است که یکی از جناحهای حکومت آپارتاید موسوم به اصلاح طلب، انتخابات پیش روی را فاجعه ای برای دموکراسی در ایران دانسته است!

شورای اتحاد ملی آذربایجان جنوبی، انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی را کاملا غیر دموکراتیک دانسته و مجلس اینده را به رغم وجود چند نماینده انگشت شمار مردمی محتمل، در کل مجلسی فرمایشی و نامشروع میداند و دو رفتار منطقه ای و یک رفتار سراسری ذیل را در آذربایجان جنوبی پیشنهاد می نماید:

1-      غرب آذربایجان و مناطق تحت سکونت سکنه بومی تورک همراه با دیگر اقوام غیر تورک (به استثنای تهران): در این مناطق حضور موثر و فعال سکنه تورک در انتخابات پیشنهاد می شود. متاسفانه در سالهای اخیر به رغم اینکه در برخی از شهرهای غرب آذربایجان و نیز شهرهایی چون انزلی، آستارا، کرج، قزوین، همدان، قم... اکثریت جمعیت شهرها تورک تبار بوده اند به دلیل عدم مشارکت فعال تورکان، برخی از کاندیداهای غیر تورک موفق به کسب کرسی نمایندگی به نام شهرهای تورک در مجلس شده اند. این موضوع در غرب آذربایجان که با سیاست غیر قانونی اسکان اکراد مهاجر و نیز تاخت و تاز گروههای رنگارنگ تروریستی همراه است از اهمیتی حیاتی برخوردار می باشد. از نظر شورا، گزینش یک نماینده تورک، فارغ از رنگ سیاسی وی در غرب آذربایجان به خودی خود یک موفقیت خواهد بود.

2-      در تبریز و دیگر شهرهای یکدست تورک نشین، آذربایجان جنوبی، اصل بر عدم شرکت مردم در انتخابات و حتی منصرف کردن افراد مردد به رای دادن در روز انتخابات است. هدف آن است که رژیم آپارتاید متعاقب اجتناب مردم از شرکت در انتخاباتی که به هیچ وجه مبنای مردمی ندارد بیش از پیش دچار بحران مشروعیت گردد.

3-      با توجه به اینکه در زمان تبلیغات انتخاباتی خواه ناخواه، برخی فرصتها، امکانات و تریبونها جهت بیان اهداف حرکت ملی آذربایجان در اختیار فعالین قرار خواهد گرفت لذا پیشنهاد می گردد که فعالین وقت شناس حرکت ملی آذربایجان، با حضور در میان مردم به تبیین آرمانهای ملی و نیز ضرورت دستیابی به حق تعیین سرنوشت بپردازند و افکار عمومی را برای تحولات بزرگی که سرزمین آذربایجان جنوبی در اینده ابستن آن خواهد شد آماده تر گردانند.

 

 

کمیته سیاسی

شورای اتحاد ملی آذربایجان جنوبی

18 فوریه سال 2008م./29 بهمن سال 1386ش

این اطلاعیه در سطح شهرهای آذربایجان در حال پخش می باشد از ملت غیرتمند خواهشمندیم بعد از خواندن در اختیار افراد دیگری قرار دهید.

 

 

 اطلاعیه شماره ۲ سربازان گمنام بابک

 

بابک کیمی دور قوللارینی چیرمالا هئی هئی

تورک ائللرینی ییغماغا تونقال قالا هئی هئی

باش بولگو بولنر سیزی یاددان چیخادیبلار

حق المالی دیر دور یاپیشاق قول قولا هئی هئی

غم دیو کیمی دونیانی دوتوب اووجونا سیخدی

باس بارماغی سینسین بوغازین پارچالا هئی هئی

ای نسل نسیمی سیزه سوسماق کی یاراشماز

تورک اوغلو دئمز اخ!درسین سویسالا هئی هئی 

هارای هارای من تورکم

 

در۲۹ بهمن و ۲ اسفند ۸۶ خیابانهای آذربایجان را به قلعه بابک دیگر تبدیل خواهیم کرد! یاد آن روزهای سال 56 را زنده خواهیم کرد چه روزهایی بود برای آزادی از بند رژیم فاسد و منفور پهلوی از جان گذشتیم .

 در ۲۹ بهمن و ۲ اسفند امسال نیز در اعتراض به سیاستهای تبعیض آمیز و نژاد پرستانه رژیم منفور و بی رحم جمهوری به اصطلاح اسلامی به خیابانها خواهیم آمد وندای ظلم ستیزی ملتمان را فریاد خواهیم زد وهریک از شهرهای آذربایجان را به قلعه بابک دیگر تبدیل خواهیم کرد. رژیم منفور جمهوری  اسلامی در یک ماه اخیر اقدام به تجهیز کلانتری های منطقه آذربایجان نموده بطوریکه خفقان بیش از حد در منطقه حاکم شده. در تمام خیابانها گشتهای ارشاد- ویژه  و موتورسوارهای نیروی انتظامی اقدام به تحریک ملت مظلوم آذربایجان میکند. این در حالی است که روز ملی ( آنا دیلی ) ۲ اسفند و قیام خونین ۲۹ بهمن در راه است و رژیم در صدد گرفتن پتانسیل ملت آذربایجان است که ملت مظلوم آذربایجان را وحشت زده کند سربازان گمنام بابک با تدارک تظاهرات در ۲۹ بهمن ۸۶ و ۲ اسفند ۸۶ از ملت آذربایجان خصوصا" ( دانشجویان - دانش آموزان – کلیه اصناف و جوانان غیرتمند آذربایجان ) تقاضا دارد در این تظاهرات پرشور حضور به هم رسانند این تظاهرات در تبریز از ساعت ۱۷ عصر شروع شده و با مسیرهای زیر ادامه خواهد داشت:

 

مسیر اول: چهارراه آبرسانی – میدان ساعت – بازار تبریز( راسته کوچه)

مسیر دوم:خیابان شهناز- چهارراه شهناز – بازار تبریز( راسته کوچه)

مسیر سوم: چهارراه گجیل -  بازار تبریز( راسته کوچه)

مسیر چهارم:سه راه شمس تبریزی -پل قاری- میدان دانشسرا- بازار تبریز(راسته کوچه)

 

زنگان :از چهارراه سعدی به طرف بازار

 

                  بقیه شهرها متعاقبا اعلام خواهد شد

             چرا زبان و ادبیات بسیار غنی تورکی تدریس نمی شود

چرا زبان ۱۵ میلیون فارس بر ۳۵ میلیون تورک تحمیل می شود

چرا تاریخ ۷۰۰۰ ساله ملت آذربایجان تحریف می شود

چرا ضرورت کشتار تورکها را مقدمه ظهور امام زمان معرف می کنید

چرا ریشه های اقتصاد آذربایجان را بطرز بی رحمانه ای سوزاندید

چرا جهنم ایران مرکزی را جنت و جنت آذربایجان را جهنم کردید

چرا سیاهترین نوع استثمار را بر ملت مظلوم ما روا دانستید 

چرا اطفال تورک را در مهد کودکهای آذربایجان فارس می کنید

چرا جغرافیای ژئوپلوتیک آذربایجان را عمدا در بن بست قرار دادید 

هدفتان از استقرار ارامنه - کردها و فارسها در آذربایجان چیست؟؟

این تظاهرات از بازار تبریز شروع شده و به طرف خیابان امام و چهارراه آبرسانی و فلکه دانشگاه ادامه خواهد داشت.

 خاطر نشان می شود  که: ملت قهرمان آذربایجان در هر دو تظاهرات ۲۹ بهمن و خصوصا" ۲ اسفند حضور بهم رسانند.

 تظاهرات ۲۹ بهمن فقط در تبریز وتظاهرات ۲ اسفند در تمام شهرهای آذربایجان برگزار خواهد شد.

 

                                                                        حرکت ملی  آذربایجان

 

سربازان گمنام بابک ( شاخه تبریز و حومه )

  

شعارهایمان:

 

هارای هارای        من تورکم

 منیم دیلیم اولن دئیل     فارس دیلینه چونن دئیل

تورک دیلینده           مدرسه مدرسه

آذربایجان اولمویوب     کیملیگیندن چونمویوب

کرد فارس ارمنی       بونلار تورکون دشمنی

بیز اولماغا حاضیروخ     بابکین سربازیوخ

 

             بعد از خواندن در اختیار فرد دیگری قرار دهید